Misschien kan ik mezelf voorstellen met de woorden van Joseph Beuys  “to be a teacher is my greatest work of art” .

Ik ben al 37 jaar fulltime gegaan voor het les geven in het DKO Art’Iz in Izegem met af en toe wat zijsprongen op een podium, zowel woord, toneel, muziek en dans.

“Taal is zeg maar echt MIJN ding”.

Heerlijk omdat woorden zo allesomvattend zijn.

Je kan er mee spelen, schoonheid scheppen, alle mogelijke emoties uitdrukken, experimenteren , confronteren, erin verdwijnen en  soms zijn ze “zo kwetsbaar”.

Mijn grote dada is : “woorden moeten mensen raken”.

De zoektocht met mijn kinderen en jongeren in het DKO gaat in hoofdzaak over “hoe zij mensen kunnen raken “.

Ook de muzikaliteit in een tekst is voor mij heel belangrijk .

Frauke ademt de cellosuite van Bach maar ook taal laat haar niet koud.

Ze vroeg me of ik tussen de delen in een paar teksten wou zeggen die haar heel dierbaar zijn en die ze linkt met de suite.

Dit doe ik graag omdat zij mij ook heel dierbaar is.


Op het podium van het Wichelen Festival